Hoewel de vakantietijd voor onze leeftijdcategorie is afgelopen weten toch zes man vandaag de bodega te vinden. Maar eerlijk is eerlijk, een aantal heeft zich keurig afgemeld, waarvoor “chapeau”. Bovendien werken het weer (herfstig en nat) en het verkeer (files als gevolg van vakantiedrukte en ongevallen) niet mee deze vrijdag. Uw verslaggever heeft zich aan een tweetal files weten te ontworstelen tegen inlevering van een extra halfuur reistijd over een afstand van dertig kilometer.
Evenals in vroeger tijden, toen we ons op oud eiken meubilair rond met perzische tapijtjes gedekte tafeltjes in onze vaste hoek nestelden, zitten we inmiddels al meer dan een jaar aan een strakke tafel in die zelfde hoek. Boven ons ziet Sinte Barbara vanuit haar behuizing welwillend op ons neer aan de met een tafelkanon en artillerievlaggetjes versierde tafel. De kanonnen die normaliter boven de lambrizering hun vaste plek hebben logeren tijdelijk bij Jaap, die in zijn vrije tijd het jaarlijks groot onderhoud aan deze vuurmonden verricht.
Dit gememoreerd hebbende genieten we als vanouds van onze drankjes. Hoewel er niemand jarig is of iets te vieren missen we toch iets, want het is juli, de maand waarin traditiegetrouw haring wordt geserveerd. Toch maar informeren bij Brenda, die haar hoofd schudt en schielijk naar het keukentje verdwijnt. Cees oppert naar vishandel Gamba te gaan om de gemiste heerlijkheden te bemachtigen met een korte discussie tot gevolg. Juist op het moment dat Cees wil vertrekken voor deze verrast Brenda ons met een schaal heerlijke haring. Wat blijkt: de echtgenoot van de vandaag toevallig aanwezige eigenares Yvette weet als actief dienend officier dat je oud-collega’s niet in de steek laat en voert ongemerkt de missie uit.
Genietend van de haring en de korenwijn passeren allerhande (sterke en minder sterke) verhalen de revue, die zich zelfs tot in Nairobi afspelen. Ook de in een eerder verslag gememoreerde in zwart leer gehulde dame, waarmee Cees ooit musiceerde passeert de revue. Tot slot zij nog vermeld dat voorzitter Jan ons als altijd welkom heette, stilstond bij lief en leed onder onze leden en meldde dat de excursie naar De Smederij definitief doorgaat op woensdag 23 juli. “Komt allen” luidt derhalve het credo.
