Een zomer kan ook voor sommigen gepaard gaan met te warm weer, althans voor sommigen maar als het dan ineens enkele graden koeler wordt, kun je je bij een BBQ toch weer lekker opwarmen. Zeer verheugd waren we dan ook dat aan onze jaarlijkse BBQ in juli 40 deelnemers aanschoven, een goede aanloop voor een nog grotere landelijk festijn. Deelnemers uit alle delen uit Nederland en een grote groep van de afdeling Noord. Zij brachten wat noordelijke lucht mee die verfrissend overkwam en met hun warme verhalen en anekdotes kwam iedereen weer op temperatuur.
Het voordeel van zo’n landelijke bijeenkomst is dat mensen die elkaar een aantal jaren niet hebben gezien weer gezamenlijke herinneringen konden ophalen. Onderwerpen om over van gedachten te wisselen waren er genoeg, natuurlijk oorlog en vrede, politiek, film, gezondheid, vakantie, enz. Zelfs de cavalerie zat even apart om over een nieuwe tactiek van gedachten te wisselen hoe ze een mogelijke vijand het vuur aan de schenen konden leggen terwijl de BBQ’s op dezelfde plaats moesten blijven staan.
Het kostte onze voorzitter Piet dan ook niet veel moeite om met een opgeruimd gezicht alle aanwezigen toe te spreken en natuurlijk vooral welkom te heten en namens het bestuur een rondje aan te bieden hetgeen met luid gejuich werd ontvangen. Ook deelde hij mede dat onze penningmeester Paul L. nog leefde want hij had hem die morgen nog bezocht en ook het buitengewoon grote litteken bewonderd want grote benen hebben grote littekens!
En dan ……. rond 17.00 uur kwam de bediening vertellen dat we konden ‘aanvallen’ na een uiteenzetting van wat er allemaal voor ons was klaar gezet. Onze erevoorzitter gaf het goede voorbeeld met de woorden: Als het moet, geef ik wel het goede voorbeeld.” En een goed voorbeeld deed goed volgen. Op drie BBQ’s konden we dode beesten en eventueel ook nog onze vingers verwarmen. En het gezellig door elkaar lopen gaf iedereen de gelegenheid om met iedereen te praten.
Ook aan de vegetariërs was niet alleen gedacht maar ook gezorgd zodat die zonder een hongerig gevoel rustig naar Waddinxveen konen terug rijden. Zowel door het sportieve heen en weerlopen als zich verwarmen bij de BBQ’s kregen sommigen toch weer dorst en als goed bestuur werden die droge kelen ook weer gelaafd. Het was allemaal zo lekker dat voordat het toetje werd geserveerd Norman met zijn brigade in het zonnetje werd gezet. Dat kan ook heel makkelijk want de zon scheen nog steeds. Het langdurige applaus gold natuurlijk niet alleen voor Norman maar vooral ook voor de beide koks en de uiterst charmante bediensters.
Na een voortreffelijk fris toetje vonden de meesten dat ze toch voor donker weer thuis wilden zijn nadat ze het vaste voornemen hadden geuit volgend jaar zeker weer van de partij te zijn en aan hen die er niet waren maar wel waren gewaarschuwd te vertellen wat ze allemaal hadden gemist.
