We zijn vandaag weer met een redelijk aantal aanwezigen. Hoewel, 7 man is nog niet veel, maar het ontslaat ons in ieder geval van een egoïstische discussie over de wederinvoering van de dienstplicht. Immers, een nieuwe aanwas van reserveofficieren zou ook het ledenaantal van de VOA verhogen en daarmee ook dat van onze Afdeling. Onze schrijver Jos P is helaas afwezig, zodat ondergetekende wederom de honneurs op dit vlak mag of moet waarnemen. De andere Jos – en Frans – waren veel te vroeg. Er was zo weinig verkeer op de weg dat zij de tocht van Nijmegen naar Arnhem ongehinderd konden afleggen. Jos weet het evenwicht te bewaren, zeggende dat hij met iets anders veel te laat is; hij biedt nu een borrel aan die hij drie maanden eerder al had willen aanbieden. Hij zou hier namelijk niet zijn als hij 70 jaar geleden niet met de decemberlichting 1954-6 onder de wapenen was geroepen. En Frans heeft onderweg de rust gevonden om te oefenen met zijn baton; hij is namelijk kortgeleden geslaagd voor een informeel dirigentenexamen.
Jan werd vorige week onaangenaam verrast door een NL-alert vanwege de brand in de Arnhemse binnenstad. De wind stond van hem af, zodat hij genoeglijk naar het vuurwerk kon kijken. De volgende dag was de wind echter gedraaid waardoor hij rook en asresten naar binnen kreeg. Maar gelukkig, zei de brandweer, het was asrest en geen asbest. Hans heeft een Triumph, naar het oordeel van Cees wel een goede keus omdat het een Engelse auto is, maar toch met een nadeel: hij is van ná de oorlog. Cees heeft zijn eigen vóóroorlogse Morris afgelopen week na de winterstop voor het eerst weer uitgelaten. Evert blijft niet achter met de nostalgie, hij was op een Indisch festijn waarbij de dames en heren in gepaste kledij moesten verschijnen, de dames bijvoorbeeld in sarong. Des gevraagd kon Evert de kleding niet verder preciseren dan met de bovenstukjes van de dames. Ja, dat krijg je als je oudergewoonte met opgeheven hoofd door het leven gaat!
Nu we het toch over dames hebben, Cees heeft een lezing bijgewoond van een man die op latere leeftijd, en getrouwd, theologie ging studeren en na zijn afstuderen aan de bisschop vroeg of hij een functie in de kerkelijke hiërarchie kon krijgen. Een welhaast Talmoedische vraag: dat kon alleen als hij zou scheiden van zijn vrouw, maar scheiding is in de kerkelijke leer verboden! De bisschop vond een oplossing: op een gewone parochie kon hij niet worden losgelaten, maar met de functie van aalmoezenier zou hij weinig kwaad kunnen! Dit roept de vraag op welke oplossing de bisschop gevonden zou hebben als de betrokken sollicitant in een homosexuele relatie was verwikkeld.
Over ons 65-jarig jubileum bij Chez/Bij hebben we het niet gehad, we blijven in stilte nadenken.
Tenslotte: bij het bestellen van de borrels valt op dat de alcoholconsumptie lager is dan in voorgaande jaren. Worden we ouder? Dat is zeker, maar dat men zich toch een beetje bezwaard voelt met deze ommezwaai is te merken aan het feit dat geen ‘alcoholvrij bier’ wordt besteld maar ‘een nulletje’ of een begrip met gelijke strekking. Toch schaadt het de gezelligheid niet en node nemen we tegen zessen afscheid van elkaar.
