Si vis pacem para bellum is een oud Latijns gezegde dat ongetwijfeld alle militairen kennen en dit ook zeker in gedachte houden nu we in Nederland teruggaan naar de afspraak om 2% van ons bruto binnenlands product aan onze verdediging te besteden. Na de afbraak begint weer de opbouw die nog enige tijd zal duren maar als je niet begint, kom je ook niet verder. De Afdelingen Oldebroek, Noord en Gelderland wilden graag op de hoogte blijven en had twee luitenants kolonel van het Korps Rijdende Artillerie (!) kunnen strikken om ons niet alleen bij te praten over de toekomst van ons aller artillerie maar zij hadden ook nog een Puls (Precise Universal Launching System) meegenomen.
In de officierscantine van het ASK waren velen van vermelde afdelingen bijeen gekomen om zich bij te laten praten over het laatste nieuws op artilleriegebied. In het navolgende zal ik een globale weergave van de presentatie geven, dus niet al te concreet voor het geval de vijand ook de Nederlandse taal beheerst. Tegelijk is er dus het verzoek dit tijdschrift niet te laten slingeren! Het onderwerp behandelde de versterking van de vuursteun hetgeen tevens een reorganisatie van het Vuursteuncommando inhoudt. Het doel van de reorganisatie is het Verbeteren van de balans combat en combat support door het vergroten van de vuursteuncapaciteit zodat alle eenheden gelijktijdig gesteund worden met eigen vuursteuncapaciteit bij inzet en gereedstelling.
De opdracht luidt:
- Richt op: Twee identieke Afdelingen Artillerie bestaande uit:
- 1xHKbt;
- 2x PZHbt;
- 1x Raketbt;
- Omvormen mortierbatterij naar PzH batterij;
- Evaluatiepunten LRP 1667;
- Voorbereiden overdracht 41 Afdva > 13X en 11 Afdra > 43X;
- Vorm Vustco om tot OTC ART vooruitlopend op overdracht naar OTco.
Dit werd door beide heren tot in detail toegelicht, vanaf de huidige situatie naar de toekomst, waarbij de organisatie van de beide afdelingen duidelijk naar voren kwam, inclusief de tijdspanne waarin elk onderdeel moet worden gerealiseerd.
Aan de geschiedenis van de Nederlandse raketartillerie werd nog apart aandacht besteed: Honest John, 1959-1978; Lance, 1978-1992; MLRS, 1988-2004. Onze speciale aandacht ging natuurlijk uit naar de PULS waarbij de heren spraken over de soort munitie, het tijdpad, de organisatie en het optreden. Ook werd duidelijk dat er nog geen gestroomlijnd Europees model kan worden gemaakt.
Zo is er een Spaans model, een EURO PULS, een PULS op TATRA en Scania en natuurlijk extra aandacht voor de Raketartillerie NL 2024 nog zonder gepantserde cabine met een lengte van 11160 mm (ja, ja!), breedte 2550 mm, hoogte 3960 mm, actieradius op verharde weg 800 km, max laadgewicht 21960 kg, max gewicht geladen 38000 kg, herlaadtijd 10 min, tijd tot vuren gereed na verplaatsing 30 sec, tijd tussen afvuren raketten: geleid 7-10 sec, ongeleid 1 sec.
Ook de effectieve afstand, nauwkeurigheid, vluchthoogte en – duur (300 km in 70 sec) en ruimtelijke ordening kwamen aan bod. Apart werd nog aandacht besteed aan het personeel. Hoe dit alles te bemannen terwijl er nu al personeelstekorten zijn. Er wordt ook gedacht aan 25% reservisten. Inbreng van ons aller Johan was, mede gezien de nog aanwezige kennis en ervaring, te denken aan een rollator peloton. Uiteraard werd ook deze suggestie meegenomen.
Buiten gekomen kon iedereen een blik werpen op het machtige apparaat en het zelfs ook nog aanraken. Enkele dapperen onder ons mochten zelfs even plaatsnemen achter het stuur en zich wederom jong wanen.
Toen alle vragen naar tevredenheid waren beantwoord, togen we naar binnen waar de voorzitter van de Afdeling Oldebroek beide luitenants kolonel van het Korps Rijdende Artillerie uitvoerig bedankte en deze dank deed vergezellen door het aanbieden van een drankje onder de naam Barbarabitter. Beide initiatiefnemers van deze middag Jan Mulder en Hein Hegge verdienen een pluim op hun hoed cq baret!
Deze geweldige middag werd afgesloten door een voortreffelijk diner waarbij zowel de kook- en braadwijze werd toegelicht door de kok alsook de naam van de bijzondere gerechten. Deze middag zou alsnog niet helemaal compleet geweest zijn als niet het eerste couplet van het artillerielied door allen, die bekende zangers uit Maastricht evenarend en door onze procantor Piet ingezet, met enthousiasme ten gehore werd gebracht.
