Op dinsdag 3 september bracht de VOA afdeling Oldebroek een bezoek aan het Inlichtingen museum van de Defensie Inlichtingen en Veiligheidsdiensten op het ASK. Onze gastheer was de Elnt Peter Leeuwerink. Na de ontvangst met koffie konden we onder leiding van onze zeer enthousiaste gastheer kennismaken met een aantal geheimen die tot dan toe voor ons grotendeels verborgen waren. We vernamen hoe we geheimen van de vijand konden ontfutselen maar ook hoe diezelfde vijand ons belaagde. Niet alleen kwamen veel onderwerpen ter sprake maar veel verbaliteit werd ook nog eens gevisualiseerd met landkaarten, machinerieën, drones, camouflagepak, fototoestelletjes, soms zo klein als een knoop, enz., enz. Het enigma-apparaat sprak uiteraard helemaal tot de verbeelding. Een onzer wist zelfs te vertellen dat het ontcijferen van de Duitse code de oorlog twee jaar korter zou hebben gemaakt.
Ook personen die in de oorlog een rol hebben gespeeld kwamen aan de orde. Naast alle bezienswaardigheden, zelfs een Russisch pantservoertuig, wist Leeuwerink ook nog te vertellen hoe hij op al dan niet slinkse wijze een heleboel spullen had verzameld en nog steeds speurt naar een evenwichtige uitbreiding van zijn museum.
Zijn bijzondere verhaal had tevens de goedkeuring van zijn trouw hond die mede door zijn waakzame verdienste onlangs tot generaal was bevorderd. Onze organisator Hein moest node het bezoek doen beëindigen want het enthousiasme van onze begeleider kende geen grenzen. In zijn dankwoord vatte Hein ons bezoek kernachtig samen en onderstreepte onze dank met het overhandigen van een fles Barbarabitter.
Vervolgens togen wij allen naar onze eigen officierscantine die echte op dat moment voor ons op onverklaarbare wijze gesloten bleek. Maar militairen weten als geen ander dat een plan zelden als plan verloopt en dat improviseren een belangrijke militaire kwaliteit is. Na kortstondig stafberaad toog het gezelschap naar het stafkwartier in Epe alwaar de bemanning klaar stond om ons te laven en van een smakelijke hap te voorzien. Tweede hoogtepunt aldaar was de viering van de 93ste verjaardag van ons alles Halbo. Hij wist uiteraard niet dat wij dat niet alleen wel wisten maar ons ook nog hadden voorbereid hetgeen bleek uit de woorden van onze voorzitter Piet die na de warme woorden aan Halbo’s adres ons alles intentie onderstreepte met de overhandiging van een fles Barbarabitter. Deze plechtigheid werd, na een tranen trekkend antwoord van Halbo, afgerond met het zingen van het eerste couplet van ons artillerielied hetgeen in dit etablissement inmiddels een vertrouwd geluid is.
Kortom onze totale bijeenkomst was weer een geweldige séance waarbij we de kunst verstonden een tegenvaller om te zetten in een positieve activiteit waarna iedereen met een goed gevoel huiswaarts kon keren.
