De meeste aanwezigen waren al ruim voor de afgesproken tijd aanwezig, blijkbaar zo hunkerend naar deze zo bijzondere bijeenkomst waarbij niet alleen de gezelligheid maar ook de creativiteit de charme van deze bijeenkomst zo bijzonder maakt. Ook bijzonder omdat ons aller erelid Paul Messerschmidt zijn 86ste verjaardag op de Knobbel opdroeg aan onze patrones, hierbij gevolgd door Math Weijers die op 2 december verjaarde maar deze feestdag ook vierde in de schaduw van Sinte Barbara. Om ons allen uitvoerig te laten delen in hun beider vreugde boden ze niet samen een rondje aan maar elk apart hetgeen de feestvreugde al snel deed stijgen en onze voorzitter dit ook nog samenvatte in warme woorden waartegen geen kruiddamp was opgewassen.
Aan de gezellig versierde dis werd het festijn voortgezet. Allereerst bood hofmeester Norman, geflankeerd door zijn peloton, ons een drankje aan vanwege de gezelligheid die hij en zijn crew het afgelopen jaar met ons had gedeeld en sprak de wens uit dit in 2025 voort te zetten. Het diner werd niet alleen regelmatig onderbroken door het zingen van alle coupletten van het artillerielied waarvan elk couplet werd ingeleid en uitgelegd door onze procantor Piet die tevens de evaluatie van het stemvolume voor zijn rekening nam, maar ook door de inbreng van verschillende leden die ook weer het afgelopen jaar verder onderzoek hadden gedaan naar het wel en wee van het leven van onze patrones.
Als eerste mochten we de bijdrage aanhoren van Bart die vanuit drie wetenschappelijke gezichtspunten het toch redelijk ingewikkelde leven van Barbara benaderde en wel taalkundig, zowel vanuit het Grieks als het Oud Indisch, hetgeen zeker enkele nieuwe gezichtspunten opleverde die wellicht in de toekomst nog verdere studie vereisen. Als tweede vanuit de semiotiek waarbinnen de houding, gebaren en symbolen die Barbara vertegenwoordigde wellicht ook nog vanuit een ander of brede perspectief kunnen worden gezien en verklaard.
En tenslotte van de semantiek waaruit best eens zou kunnen blijken dat de betekenis van sommige woorden van Barbara mogelijk een verkeerde betekenis hebben gekregen waardoor de waarden en normen van onze patrones veel wilskrachtiger zouden kunnen zijn dan uit de huidige, soms minder betrouwbare bronnen, zou blijken. Mede hierdoor is het best mogelijk dat door een hogere macht de edele inborst en alle andere positieve deugden van de artilleristen nog hoger zouden moeten kunnen worden aangeslagen. De slotconclusie van spreker was dat er zeker op deze drie gebieden nog veel onderzoek te doen is. Reden voor de tafelpresident om een tweede reis naar India te overwegen, was het maar om na te gaan of het Mahabharata en het Ramayana al toespelingen bevatten op het dan toekomstige leven van Sinte Barbara.
Nog drie leden droegen een verrassend nieuw en mooi gedicht voor. Het is echter te veel om die ook hier nog te vermelden anders is er in deze Sinte Barbara geen ruimte meer voor andere wetenschappelijke bijdragen. Die houdt u derhalve te goed.
In de statuten van de VOA staat onder andere: Het bevorderen van een hechte kameraadschap. Reden waarom per telefoon contact werd gemaakt met de oudste kanonnier van onze afdeling Hans Osseweijer. Als hommage aan hem werd het gedicht voorgelezen dat Hans uit het Zweeds had vertaald. Het gedicht Jag lyssnar till vinden van Pär Lagerkvist.
Ik luister naar de wind
Ik luister naar de wind die mijn sporen uitwist.
De wind die zich niets herinnert
En die helemaal niet begrijpt of zich bekommert om wat zij doet,
Maar die zo mooi is om naar te luisteren.
Die zachte wind,
Zacht als de vergetelheid.
Als de nieuwe ochtend aanbreekt
Zal ik verder trekken.
In de windstille dageraad zal ik opnieuw mijn tocht beginnen,
Met de allereerste stap
In het wonderbaarlijk onberoerde zand.
Als laatste, volgens de traditie, kreeg de oudst aanwezige kanonnier Halbo het woord. Hij drong er op aan om in de huidige tijdgeest onze ‘mindset’ kritisch te beschouwen en deed dit met de woorden van Lambertus Hortensius (1500-1574) Hooge peerde, blancke sweerden, waarbij de Gelderse soldaten niet al te positief uit de verf kwamen maar hetgeen wel leidde tot een zekere mate van een Gelderse identiteit. Hierna gaf Halbo het commando ‘opstijgen’ waarna, vanuit de hoogte, een ‘hoera voor ons wapen’ de ruimte vulde, vanuit Vaassen meegeluisterd door onze alleroudste kanonnier.
Een mooie afsluiting van 2024 en tegelijk een goede opmaat voor 2025 wanneer we elkaar op dinsdag 7 januari weer kunnen ontmoeten.
