De bijeenkomst op 6 februari 2025 had een tweezijdig karakter. Ten eerste een ernstig onderwerp met betrekking tot de Tweede Wereldoorlog en ten tweede een vrolijke viering van een 25-jarig jubileum. In mei is het 80 jaar geleden dat Nederland is bevrijd van de Duitse bezetting. Er wordt veel aandacht besteed om dit te herdenken maar het moet ook aanleiding zijn om na te denken. Dit deed de afdeling Oldebroek aan de hand van de presentatie, gegeven door de Commodore bd Henk Emmens, met de titel: Terug naar Westerbork, dat ging over de fietstocht die Nederlandse jongeren in 2020 hebben gemaakt.
Het achterliggend idee was:
– 75 jaar vrede in Nederland en Duitsland;
– Afsluiting van een tijdperk waarin ook nog ooggetuigen leven;
– Doortrekking van ervaringen en lessen uit WO II, als een constante in de geschiedenis;
– Doorgeven aan een nieuwe generatie.
De rode draad van deze tocht was: fietsen en educatie. Derhalve een combinatie van educatie en sport gericht op Vrede, Vrijheid en Verbinding. Dit met Nederlandse, Duitse en Poolse deelnemers over een afstand van 1350 kilometer waarvan 850 kilometer per fiets. Een tocht die onderbroken werd door excursies ter plaatse en gesprekken over een onbegrijpelijk en afschuwelijk onderwerp. Aangedane plaatsen waren o.a.: Auschwitz, Dresden, Potsdam, Bergen-Belsen, Bremen, Esterwegen en Westerbork.
De film: Terug naar Westerborg is ook te zien op JouTube en daarnaast zijn er ook boeken over dit onderwerp beschikbaar.
De inleider werd na deze indrukwekkende presentatie bedankt door onze voorzitter waarbij een kruik Barbarabitter en een herdenkingsbalpen in andere handen overging.
Hierna verlieten we de Korpszaal van het Museum en konden we, onder het genot van een drankje nakaarten over de presentatie en ons voorbereiden op de bescheiden viering van het 25-jarig jubileum van Bea Witter.
Bij aanvang van het diner werd zij door onze voorzitter Piet in het zonnetje gezet en ontving zij een oorkonde waarin in het kort haar kwaliteiten werden aangegeven. Daarna schreed zij langs alle disgenoten om een ferme handdruk en een bloem in ontvangst te nemen. Na deze zegetocht kon Bea als eregast tussen het bestuur aanzitten aan het diner. Om de normale taak van Bea op te vullen kreeg de brigade van Norman hulp van enkele aangezetenen waarbij duidelijk het onderscheid te constateren was tussen een echte professional en een goed bedoelde hulp. De pret steeg tot ongekende hoogte toen onze procantor Piet het woord nam om het artillerielied in te leiden waarbij het zingen uiteindelijk de inleiding en de evaluatie ruimschoots overtrof. Zelfs de aanwezigen van de afdeling Noord konden zich hierin vinden.
Ondanks het ernstige begin van de bijeenkomst werd het toch weer een uitermate gezellige bijeenkomst die, zoals altijd, eigenlijk te kort duurde.
