Vanwege operationele redenen moest kort voor de ALV het programma behoorlijk omgegooid worden. De combinatie van de ALV met een Vechten met Vuur-sessie kon helaas geen doorgang vinden, maar met behulp van de flexibiliteit van velen is er toch een waardig programma aan de leden voorgeschoteld. Helaas bleek niet alleen dat het programma te elfder ure moest worden aangepast, maar ook dat de belangstelling voor de ALV aan de matige kant was. Eén voordeel voor degenen die wel de weg naar de Knobbel hadden gevonden, was dat de organisatie flink kon uitpakken met de lunch en het diner.
Na een voortreffelijke lunch door de mannen en vrouwen van Norman begonnen we, nadat de NS nog geprobeerd had roet in het eten te gooien door onze voorzitter niet volgens het boekje op tijd in ’t Harde te krijgen, om 13.00 met de vergadering. Alle veertig deelnemers die zich aangemeld hadden waren aanwezig, dat dan weer wel. De vergadering verliep zoals dat hoort, kort, strak en zakelijk. Het bestuur prees zich gelukkig dat het bestuur op alle fronten decharge kreeg. Ook was de vergadering het ermee eens van de termijn van de voorzitter verlengd werd. Het hoogtepunt van de vergadering was de uitreiking van de VOA-legpenning aan bestuurslid Dennis Schotmeijer. Na lovende woorden van de voorzitter ontving Dennis geheel terecht en onder applaus de penning met inscriptie: ambassadeur, creatief, initiatiefrijk. Bravo!
Om 13.50 uur spoedde het gezelschap zich naar de Korpszaal bij de HCKVA. Daar was op groot scherm de LGen b.d. Ton van Loon al op ons aan het wachten. Vanuit Abu Dhabi zou hij ons gedurende een uur zijn visie op de huidige geopolitieke situatie duiden. Zoals altijd zaten de aanwezigen met open mond te luisteren naar de reflecties van Ton. In zijn woorden begon die oorlog met zoveel duur vuurwerk als hij nog nooit had gezien, spectaculair en dodelijk. Over de vraag of deze oorlog nu legaal of illegaal is gaat het er meer om aan wie je dat vraagt. Mutatis mutandis geldt dit eveneens voor het probleem van de tweestatenoplossing! Ja, en wat kan dan de VN of de NAVO doen? In oude termen kunnen we alleen zeggen: “Vraagteken Links”.
Tegelijk beklemtoonde de spreker dat het tijdens zo’n treffen ook gaat over hoe weerbaar een samenleving is. Hoe lang kun je iemand pijn doen? Dit geldt ook voor de oorlog tussen Rusland en Oekraïne. De verschillen tussen Pakistan en India. Vervolgens bracht Van Loon het NAVO-verdrag ter sprake en besprak een aantal artikelen hiervan die u natuurlijk zelf ook kunt opzoeken op internet! En wat zegt het Internationaal Recht over deze situatie. En dan weer van het Midden-Oosten naar Europa. Ja, Europa is militair best heel sterk maar we moeten wel beter samenwerken en zelfs ook denken aan een Europees leger waarbij ook hoort wat we bij wie kopen om effectief en efficiënt te kunnen optreden. In ieder geval moet de Europese samenwerking veel beter, aldus de spreker. Bovendien is onderhandelen uit zwakte altijd een slecht plan. Daarom moet Europa militair en politiek sterk zijn. Het is cruciaal dat de data en de controle daarover zeer sterk beveiligd zijn om hacken te voorkomen. Intussen moeten we ook hard zijn tegen Israël vanwege zijn optreden in Gaza en de Westbank. Zoals gezegd van Irak naar Israël, naar Oekraïne, de VS en Rusland, om uiteraard ten slotte China niet te vergeten, en wat dat voor gevolgen heeft voor Europa en Nederland. Ton hartelijk dank dat je de VOA uit de brand hebt geholpen met je fantastische bijdrage vanuit je hotelkamer in Abu Dhabi.
Na de videoconferentie met Lgen b.d. Ton van Loon is het tijd voor een bezoek aan de Historische Collectie Korps Veldartillerie. Voorzitter HCKVA, Bgen b.d. Bart Rosengarten geeft aan dat het museum inmiddels is beknot in expositieruimte omdat het ‘Witte Huis’ aan de Hessenweg, waarin het kenniscentrum en de bibliotheek gehuisvest waren, nodig is voor gebruik door Defensie. Het kenniscentrum en de bibliotheek zijn inmiddels ondergebracht in het paviljoen waarin voorheen de ontwikkeling van de ballistische wapens vanaf de Romeinse tijd tot de schietbuis met kruit in de late middeleeuwen werd geëxposeerd. Dit traject maakt tot nader order geen deel meer uit van de collectie. Na deze toelichting worden drie gidsen voorgesteld en het gezelschap verdeeld middels de 1, 2, 3-telling, waarna wordt afgemarcheerd naar de verschillende startpunten om van daaruit de drie resterende paviljoens te bezoeken. Allereerst het paviljoen dat de periode van de Tweede Wereldoorlog en de politiële acties in Nederlands-Indië bestrijkt. Naast het bezichtigen van de fraaie diorama’s met een diversiteit aan geschut en de magnifieke opstelling van een door paarden getrokken stuk met munitiewagen en bediening, wordt door de gids uitgebreide aandacht besteed aan de inval van de Duitsers met een pantsertrein op 10 mei 1940 nabij Gennep, waarbij de spoorbrug over de Maas in handen van de Duitsers valt. De ‘Prinses Irene Brigade’ wordt herdacht met de expositie van de Britse 25-ponder. De 25 Ponder komt, in de expositie over de politiële acties in Nederlands-Indië, terug met een smallere wielbasis en een knik-achterschans om de elevatie van het stuk te vergroten met name voor de inzet in bergachtig gebied.
Daarna steken we over naar het paviljoen dat de ontwikkeling van 1950 tot heden bestrijkt. Naast verdergaande modernisering van het geschut wordt aandacht besteed aan de organisatie van de gedachte inzet, die aanvankelijk voorziet in een stevige aanwezigheid van artillerie in diverse kalibers. In het paviljoen staan een aantal stukken opgesteld met name, een getrokken 105 mm, een gemechaniseerde 105 mm (Franse pantserrupsartillerie) kortgezegd ‘de pra’, een getrokken 155 mm en de ‘M 109’.
Eén van de leden: “Iedere keer als ik bij de getrokken 155 mm sta, memoreer ik mijn parate tijd in 1968/69 bij de Charlie-batterij van de 14e Afdeling Veldartillerie (Red Bull), destijds gelegerd in Nunspeet, als batterijofficier toegevoegd. Middensectie tot vuren gereed binnen 10 minuten na stellingname, zeker weten! Ik zou dit stuk nog lang blijven terugzien in drie ‘vormingsherhalingsoefeningen’ en een praktijktest op de gedachte oorlogsbestemming.”
Door de opkomst van ‘Information Technology’ wordt de ambachtelijke wijze van de vuurregeling overgenomen door computers. Ook de ‘verbindingen’ worden drastisch geoptimaliseerd. Daarnaast wordt 155 mm de standaard voor de schietbuis. De gemechaniseerde houwitser ‘M 109’ wordt dé vuurmond van de veldartillerie. Na de val van de ‘muur’ verdwijnt ogenschijnlijk de noodzaak van grootschalige inzet van defensie in conflictsituaties, afijn, de rest van het verhaal kent u inmiddels. Er wordt met maquettes, foto- en beeldmateriaal ruime aandacht besteed aan de inzet van de vuursteun in Kosovo en Afghanistan. Bij laatstgenoemde inzet wordt ook de ‘drone’ geïntroduceerd. Ten slotte is de prachtige maquette van het ASK nog te vermelden.
Als laatste wordt het paviljoen bezocht, waarbij inzicht wordt gegeven in de vestingartillerie ter bescherming van diverse verdedigingslinies in Nederland, die in de loop van de tijd zijn bedacht. Daarnaast is ook aandacht besteed aan het beleg van Antwerpen in 1832. Tijdens de Belgische revolte in 1831 bleef de citadel van Antwerpen bezet door het regeringsleger van het destijds Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Aangezien Nederland weigerde om de citadel te verlaten na de Belgische onafhankelijkheidsverklaring, kwamen de Fransen de Belgen te hulp. Grootschalige artilleriebeschietingen door de Fransen resulteerden in de overgave van de citadel en de consolidatie van de Belgische onafhankelijkheid. Een monument en verschillende bombarde’s getuigen van dit conflict. We bedanken onze gids voor zijn uitgebreide toelichting bij bezichtiging en sluiten ons aan bij de borrel in de officiersmess.
Na de borrel luidt om 17:30 uur de bel voor het diner. Het gezelschap is aangezeten in vier carrés, wat de mogelijkheid biedt om de onderlinge conversatie over en weer tussen de (menu)gangen door op peil te houden, want daar komen we immers voor. De chefkok schotelt een smakelijk viergangenmenu voor, waarbij iedere gang uitbundig wordt ingeleid door de ‘maestro’. Er worden helaas geen ‘lulle potjes’ gehouden, maar wel flink gezongen. Piet Winckelmolen wordt door erevoorzitter Bart Rosengarten verzocht om als pro cantor op te treden. Er gaat een lichte huivering door het gezelschap wanneer blijkt dat het om vijf coupletten gaat. Want ja, dat eerste couplet lukt meestal wel, maar daarna wordt het meeneuriën. Gelukkig wordt de volledige tekst aan eenieder uitgereikt. Het moet gezegd, Piet is een geboren pro cantor. Elk couplet wordt voorafgegaan door een anekdote en de aanzet is perfect. De vijf coupletten worden feilloos en op maximaal volume gezongen. Conform de traditie wordt het laatste couplet ‘opgestegen’ gezongen. De oudste ‘kanonnier’ van het gezelschap geeft het commando hiervoor maar niet nadat hij eerst een waarschuwing heeft gegeven aan overmoedige pensionado’s. Een voet op de stoel telt ook en collega’s die de voeten aan de grond houden passen op de paarden. Bij het beëindigen van het diner worden de chefkok en de entourage bedankt met een applaus en daarna is er koffie in de mess.
Veel dank aan Norman en zijn personeel voor de flexibele manier van aanpassen van ons programma en uiteraard de voortreffelijke maaltijden. Ook veel dank aan Bart met zijn mensen van de HCKVA voor de voortreffelijke tour door de collectie ondanks het late verzoek. Dank, Ton, voor je Tour de Monde. En tot slot veel dank aan de deelnemers. Op naar de ALV in 2027 die dan mede in het teken zal staan van de vieringen rondom 350 jaar Artillerie.
Gijs, dankjewel voor het stukje over de videocall met Ton.
Ben, dank voor het gedeelte over het bezoek aan de HCKVA en het diner.
