Het jaar 2025 is alweer bijna voorbij. Ik weet niet hoe het u vergaat, maar de tijd lijkt steeds sneller voorbij te gaan. Dat zal ongetwijfeld te maken hebben met het feit dat er ook heel veel gebeurtenissen de revue gepasseerd zijn die grote impact hadden op alle niveaus: internationaal, nationaal, de krijgsmacht, de artillerie en zelfs, alhoewel natuurlijk van een andere orde, voor de VOA.
We sluiten een jaar af waarin het conflict in Ukraine onverminderd voortduurt en er niet echt zicht is op belangrijke veranderingen in de status quo van intense gevechten, aanvallen op de burgerbevolking en vele doden en gewonden aan beide zijden.
In het conflict in Gaza is weliswaar een staakt het vuren is bereikt, maar daar is nog een hele lange en moeilijke weg te gaan voor er ook maar een vage indicatie is van een duurzame oplossing.
Daarnaast is er een opleving in een bloedige burgeroorlog in Soedan. Een conflict dat in het westen niet prominent het nieuws haalt, maar waar sprake is van onwaarschijnlijke wreedheden tegen de burgerbevolking en menselijk leed waar we ons bijna geen voorstelling van kunnen maken. Toch lijkt het wel of dat min of meer achtergrond ruis is en niet doordringt tot onze maatschappij. Ik heb nog weinig demonstraties gezien waarin met Soedanese vlaggen wordt gezwaaid. Dat roept bij mij wel de vraag op waarom de ene situatie tot massale emotionele reacties leidt in onze samenleving en de andere situatie, die objectief minstens zo erg is, nauwelijks tot ons doordringt.
Ik realiseer me dat dit geen rooskleurige terugblik is, maar we mogen onze kop niet in het zand steken; we moeten de realiteit onder ogen zien en dat doen we gelukkig ook. In Europa is het besef echt doorgedrongen dat wij zelf moeten zorgen voor de veiligheid op ons continent. Ook in Nederland is vrijwel iedereen ervan overtuigd dat we zelf veel meer moeten doen om onze veiligheid te garanderen. Bij de laatste verkiezingen was defensie eigenlijk geen discussiepunt. Niet omdat het niet belangrijk is, maar omdat iedereen het erover eens is dat we er meer of zelfs veel meer aan moeten doen. We zullen zien hoe de kabinetsformatie verloopt, maar er is een algemene consensus dat er meer geld naar defensie gaat.
Veiligheid is natuurlijk breder dan defensie; het betreft de hele samenleving. Een samenleving die steeds meer afhankelijk wordt van complexe technologie. Een samenleving die weerbaar moet worden om ook door te functioneren wanneer die technologie hapert of bewust wordt gedegradeerd. Ook dat krijgt de nodige aandacht. Het is lang geleden dat we spotjes op tv zagen die ons bewust maken dat zaken mis kunnen gaan en dat we ons daarop moeten voorbereiden.
Onze kwetsbaarheid verkleinen, onze weerbaarheid en zelfredzaamheid vergroten is het devies. Dan is het wel wonderlijk dat we de firma die de DIGID regelt en daarmee de toegang tot vrijwel alle kwetsbare informatie, in handen laten komen van een Amerikaans bedrijf.
Wanneer we inzoomen op de Artillerie en VOA, kunnen we aanmerkelijk positiever zijn over de ontwikkelingen in het afgelopen jaar. Er wordt heel hard gewerkt aan de uitbreiding van de artillerie met als belangrijke mijlpaal de heroprichting van 11 Afdeling Rijdende Artillerie. We kijken terug op zeer geslaagd symposium met een heel bijzondere bijdrage van een Oekraïense Afdelingscommandant en zijn ervaringen aan het front. Een symposium dat dank zij de inzet van diverse collega’s en de samenwerking met de industrie ook een mooie bijdrage oplevert voor de Sinte Barbara. U heeft voor zich de laatste uitgave die volledig in hardcopy wordt uitgegeven. Ik wens u daarbij veel leesplezier. Vanaf volgend jaar gaan we deels over op de digitale versie. Ik ben benieuwd hoe u dat gaat ervaren.
De feestdagen staan voor de deur. Ik wens u een heel fijne tijd met familie en vrienden, een mooie jaarwisseling en een heel voorspoedig 2026.
