Op 4 mei 2026 vond op Legerplaats bij Oldebroek de jaarlijkse dodenherdenking plaats. Na het verzamelen in de Officierscantine, liepen alle genodigden in een stille tocht naar het monument waar de herdenking plaats vond. Tijdens de opening plaatsten de burgemeesters van de omliggende gemeenten, twee kransen ten ere van hen die gevallen zijn.
Aansluitend spraken waarnemend burgemeester van Elburg, Harm Jan van Schaijk en nieuwe Wapenoudste, Brigadegeneraal M.R.C. (Marc) van Ockenburg de opgestelde militairen, burgers, veteranen en genodigden toe.
Toespraak van Brigadegeneraal M.R.C. (Marc) van Ockenburg
4 mei 2026 Dodenherdenking LbO, ‘t Harde
Geachte genodigden, dames en heren, collega’s,
Ook dit jaar komen we op 4 mei bijeen bij ons monument op de Knobbel om onze wapenbroeders van de Artillerie te gedenken. We staan stil bij alle militairen, verzetsstrijders en de vele burgers die hun leven verloren.
Herdenken doen we samen, en dat is belangrijk, niet alleen om terug te kijken, maar ook om vooruit te kunnen.
We herdenken om stil te staan bij de offers die zijn gebracht en het immense leed dat daarmee gepaard ging.
We herdenken omdat we verplicht zijn volgende generaties te laten beseffen hoe kwetsbaar vrijheid is, opdat we niet vergeten.
En we herdenken om te begrijpen dat wij , als militairen én als samenleving, opnieuw geconfronteerd kunnen worden met oorlog en conflict. Dat vraagt om voorbereiding, om bewustzijn, om weerbaarheid.
Om het vermogen om vrede te bewaren, maar ook om te beschermen wanneer dat nodig is.
Oorlogen lijken dichterbij dan ooit, zowel in afstand als in het dreigingsbeeld. De oorlog in Oekraïne, slechts enkele uren vliegen vanaf hier, is zijn vijfde jaar ingegaan. Schattingen spreken over meer dan een miljoen slachtoffers, doden en gewonden aan beide zijden.
Evenzoveel gezinnen zijn geraakt, naast talloze burgerslachtoffers. Het leed is nauwelijks te bevatten.
Tegelijkertijd woeden er conflicten in het Midden-Oosten, in de Straat van Hormuz, en nemen spanningen wereldwijd toe. De Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst stelt dat het dreigingsbeeld in haar tachtigjarig bestaan nog nooit zo hoog is geweest als nu.
Hebben we dan niets geleerd van het verleden?
Van de Tweede Wereldoorlog, Korea, Vietnam, de Balkan, en vele andere conflicten?
Worden we onverschillig door de stroom aan beelden die ons dagelijks bereikt?
En hoe kijken we naar de toekomst?
Is ons vermogen om conflicten te voorkomen voldoende?
Voelen we ons machteloos, of hopen we dat dreiging Nederland niet zal raken?
Of erkennen we dat vrijheid, waarden en normen verdedigd moeten worden, niet alleen door militairen, maar door ons allemaal?
Een weerbare samenleving begint niet bij wapens, maar bij bewustzijn.
Bij het besef dat vrede geen vanzelfsprekendheid is.
Bij het vermogen om samen te staan, elkaar te vertrouwen, elkaar te helpen.
Bij het versterken van onze democratische rechtsstaat, onze veerkracht, onze bereidheid om verantwoordelijkheid te nemen.
Zouden degenen die we vandaag herdenken dezelfde vragen hebben gehad? Ik denk van wel. Misschien niet allemaal, maar velen zeker.
En toch kwamen zij in actie. Voor de vrijheid van velen. Tegen onrecht, tegen onderdrukking. Voor elkaar, voor hun dierbaren, voor toekomstige generaties. Voor een veilig en democratisch Nederland. Voor een wereld waarin recht en menselijkheid tellen.
Vandaag gedenken we hen. We zijn twee minuten stil — hier op de Knobbel, vanavond op de Dam, op de Grebbeberg, en op talloze andere plekken in Nederland.
Hun offers waren niet voor niets. Dankzij hen hebben generaties in vrijheid en voorspoed kunnen leven.
Nu ligt de verantwoordelijkheid bij ons. Om onze manier van leven te beschermen. Om onze samenleving weerbaar te houden , sociaal, mentaal, moreel en militair. Om niet weg te kijken, maar betrokken te blijven. Om te investeren in veiligheid, in elkaar, in de toekomst.
Steeds vaker kiezen jongeren ervoor om bij te dragen aan veiligheid. Omdat zij zich zorgen maken over de wereld waarin zij zullen leven. Omdat zij beseffen dat vrede en vrijheid geen gegeven zijn.
Dat besef, dat is waar weerbaarheid begint. In gezamenlijkheid met de maatschappij, voor vrede en veiligheid, tegen onrecht en onderdrukking.
En dat is wat we vandaag, op 4 mei, samen herdenken én bevestigen.
De ceremonie werd muzikaal omlijst door het Reünie Orkest Artillerie en werd via Facebook live gestreamd voor hen die online wilden meekijken. Deze opname is te zien op onze facebookpagina @Artillerie NLD
