In juli 2025 vond voor het eerst op Nederlandse bodem een grootschalige test plaats met het nieuwe raketartilleriesysteem PULS van de Koninklijke Landmacht — afgevuurd vanaf de Afsluitdijk. De locatie, midden op de dijk bij het stuk bekend als de Breezanddijk, werd gekozen wegens de open ligging boven het IJsselmeer en de ruimte om zonder blootstelling aan bebouwd gebied raketten af te vuren. Het Kennis Centrum Wapens en Munitie (KCW&M) voert hier vaker (schiet) proeven uit.
Met de aanschaf van PULS Raketartillerie springt Defensie in een belangrijk capaciteitsgat: sinds het uitfaseren van de M270 MLRS in 2004 had de Nederlandse landmacht geen eigen langeafstands-raketartillerie meer. Door de veranderende veiligheidsomgeving — onder meer gedreven door de Russische invasie in Oekraïne — is de behoefte aan grondgebonden vuursteun over grote afstanden sterk toegenomen. In dat licht maakt de introductie van PULS, met een bereik tot enkele honderden kilometers, het verschil in slagkracht en afschrikking.
Het PULS-systeem biedt meerdere nieuwe mogelijkheden: zo kan het binnen dertig seconden gereed zijn voor lancering, en in korte tijd meerdere raketten afschieten. De munitie bestaat onder andere uit geleide raketten van het type EXTRA met een bereik van circa 150 km, en de grotere Predator Hawk die tot ongeveer 300 km kunnen schieten.
Gedurende twee dagen in juli werden zestien trainingsraketten afgevuurd vanuit de lanceerinrichting op de Afsluitdijk. De raketten waren zonder explosieve lading, bedoeld voor validatie van het systeem en training van de bemanning. De impact vond plaats ongeveer tien kilometer verderop in het IJsselmeer, binnen een afgebakend testvak van circa 4 × 15 km waar scheepvaart tijdens het schieten uitgesloten was.
Tijdens de test werd technische data verzameld over de vlucht, impact en veiligheid—iets wat essentieel is voor de validatie en voor de verdere inzet van het systeem. Het resultaat: alle zestien raketten kwamen binnen het beoogde doelgebied neer, waarmee de validatie succesvol werd afgerond.
Belangrijk hierbij is dat de schietoefening plaatsvond onder strikte veiligheidseisen: het testvak werd bewaakt door radarsystemen en visuele inspectie, en het gebied werd afgeschermd voor scheepvaart. Ook het milieuaspect is onderzocht: volgens rapportage door onder andere TNO bleek dat de gebruikte trainingsraketten — zonder springstof — beperkt milieubelastend was voor het IJsselmeer.
Deze eerste live-fire oefening vormt een mijlpaal voor de Nederlandse landmacht: niet alleen technisch, maar ook symbolisch. Het laat zien dat Nederland opnieuw beschikt over een langeafstandsvuursteun capaciteit op grondniveau — iets wat in het huidige veiligheids- en bondgenootschapskader van de NAVO van groeiend belang is.
De test op de Afsluitdijk was slechts een begin. Het plan is om later dit jaar de volgende fase in te gaan, mogelijk in samenwerking met oefenterreinen in het buitenland, bijvoorbeeld in Duitsland. Ook het materiaal ontwikkeld door waarbij de definitieve systemen gefaseerd geleverd gaan worden vanaf 2026, en de inzet van PULS raketartillerie zal verder geïntegreerd worden in de Nederlandse vuursteun.
Wat op het eerste gezicht misschien lijkt op een stille test — immers, weinig publiek merkte iets — is in werkelijkheid een belangrijke stap in de modernisering van de Nederlandse krijgsmacht. Door op de unieke locatie van de Afsluitdijk deze schietoefening uit te voeren, heeft Defensie laten zien dat het systeem werkt, veilig is en klaar is voor de volgende fase, en dat binnen de eigen landsgrenzen. Voor Nederland betekent het een versterking van de mogelijkheden binnen het grondoptreden en een bijdrage aan de collectieve versterking van de defensie binnen de NAVO. In een tijd waarin de veiligheidssituatie steeds complexer wordt, is deze ontwikkeling niet alleen technisch relevant, maar ook strategisch van grote waarde.
