De 11e Afdeling heeft met de 2e Batterij deelgenomen aan de oefening FILI (Fighter Lion) en direct aansluitend aan de oefening SOMSII. FILI was een oefening waarin verschillende onderdelen van ons optreden onder realistische omstandigheden konden worden getest en uitgevoerd. De omstandigheden waren uitdagend en brachten ons verschillende lessen die ook in een toekomstig warfighting-scenario van grote waarde kunnen zijn.
Enkele onderwerpen zullen in dit stuk verwoord gaan worden.
Een van de grootste obstakels waar we tijdens de oefening FILI tegenaan liepen, was communicatie. ‘No comms, no bombs’. Zonder communicatie komt het optreden al snel tot stilstand. Verschillende experts waren ter plaatse en deden hun uiterste best om de communicatielijnen en systemen aan de praat te krijgen. Toch bleek het niet altijd mogelijk om de problemen volledig op te lossen. Uiteindelijk zat er voor de Afdeling niets anders op dan op zoek te gaan naar alternatieve communicatiemiddelen. Juist die situatie is waardevol om te trainen, want in een toekomstig warfighting-scenario kan het wegvallen van reguliere communicatiemiddelen een realistisch en zeer bepalend scenario zijn. Zo is er in extremis gebruik gemaakt van civiele netwerken (mobiel) maar ook van Starlink en de Tactical Cloud om toch berichten en meldingen te kunnen doorgeven.
FILI werd tevens gekenmerkt door de elementen, die vormden een stevige uitdaging. Vooral de hitte was een terugkerend thema. Op sommige dagen liep de temperatuur op tot maar liefst 38 graden. Voor personeel dat langdurig in een PzH opereert, zijn dat zware omstandigheden: de mogelijkheden om verkoeling te vinden zijn beperkt en het risico op hitteletsel ligt voortdurend op de loer. De oefening maakte daarmee niet alleen duidelijk wat onze systemen en procedures aankunnen, maar ook wat er van het personeel wordt gevraagd wanneer de omstandigheden tegenzitten. Schaduw, rust, HPG, en voeding zijn des temeer belangrijk als men in extreme temperaturen aan het opereren is.
Een andere belangrijke component was de mogelijkheid om het optreden van de Afdeling te testen tegen een dronedreiging binnen een door de Brigade aangestuurd scenario. Voor de 2e Batterij was dit de eerste keer dat zij in een dergelijke, overkoepelende context met deze dreiging konden trainen. Daarmee werd niet alleen gekeken naar de afzonderlijke capaciteiten van de Batterijen, maar vooral naar de manier waarop deze binnen het grotere geheel van een Brigadeoptreden kunnen worden ingezet.
De oefening liet tegelijkertijd zien dat er geen eenvoudig of definitief antwoord bestaat op de vraag hoe we ons het beste tegen een dronedreiging kunnen beschermen. Eén conclusie werd echter snel duidelijk: niet opvallen is nog altijd de beste vorm van bescherming. Vanuit dat uitgangspunt heeft de Afdeling uitgebreid geëxperimenteerd met het wegdrukken en zo goed mogelijk verbergen van voertuigen in de bossen van Duitsland. Camouflage, verspreiding en het beperken van onze zichtbaarheid bleken daarmee minstens zo belangrijk als het reageren op een dreiging die al is waargenomen. Dit in combinatie met feedback van onze UKR collega’s zijn wij in staat gebracht om de eerste stappen te ontwikkelen rondom TTP Drone. Enkele voorbeelden hiervan zijn:
- Overweging maken om het voertuig te verlaten indien er sprake is van een Strike drone;
- Locatie van overnachten, naast het voertuig of toch 50/100mtr erachter;
- Drone meldingen;
- Hides dusdanig uitbouwen om zoveel mogelijk hitte-signatuur te maskeren;
- Verplaatsingen effectief te verkennen om bovendekking te maximaliseren.
Al met al waren FILI en SOMS een kans om onder uitdagende omstandigheden te ervaren waar onze sterke punten liggen, maar vooral ook waar nog ruimte is voor verbetering. Van het omgaan met uitgevallen communicatie en extreme hitte tot het optreden binnen een Brigadecontext en het omgaan met een moderne dronedreiging: de opgedane ervaringen leveren waardevolle lessen op voor toekomstige inzet.
“Strength may win the day, but wisdom wins the war”
