Op zaterdag 14 september stond de Legerplaats bij Oldebroek, de bakermat van de Artillerie, in het teken van de jaarlijkse combinatie van de artilleriereünie en de Open Monumentendag. Die combinatie is traditie, maar dit jaar viel vooral één ding op: het uitzonderlijk hoge aantal bezoekers.
De twee musea trokken de hele dag door grote groepen mensen. Rondleidingen, demonstraties en verhalen over de artilleriegeschiedenis zorgden voor een levendige sfeer. De drie-tonner tocht over het ASK was opnieuw een echte publiekstrekker, met doorlopend enthousiaste deelnemers. Rondom de musea stonden diverse oude stukken opgesteld, lieten re-enactors de geschiedenis herleven, reed het Korps Rijdende artillerie rond met een tweetal paarden en speelde het artillerieorkest. Daarnaast stonden ook een aantal nieuwe wapensystemen opgesteld op de meteoplaat welke ook met veel belangstelling bekeken werden.
Ook het Veteranenhuis zat langdurig vol. Bezoekers, veteranen en militairen vonden elkaar in gesprekken, herkenning en kameraadschap en door de vele veteraan-gerichte marktkraampjes werd het een gezellig verzamelpunt.
Toespraak van de Wapenoudste
Achter op de kazerne kwamen, in de brandweerkazerne, ruim 300 (oud-)artilleristen samen voor de jaarlijkse reünie. Oude bekenden troffen elkaar, nieuwe contacten werden gelegd en er werd volop bijgepraat. Met een drankje erbij en een gezamenlijke maaltijd werd het een warm en herkenbaar artilleriemoment. Generaal-majoor Rietdijk sprak dit jaar voor het laatst als Wapenoudste Artillerie. Zijn volledige toespraak staat hieronder.
We kunnen spreken van een zeer geslaagde dag, via deze weg willen we dan ook alle betrokken organisatoren, vrijwilligers en medewerkers bedanken. Zonder jullie enthousiaste medewerking was dit nooit zo’n succes geworden!
VERBONDEN DOOR HET WAPEN – WIJ ZIJN ARTILLERIE
Toespraak generaal-majoor Rietdijk
Geachte collega’s, kameraden, artilleristen,
Wat een eer om hier in ’t Harde te staan tussen zoveel vertrouwde gezichten en verhalen die alleen artilleristen kennen. Vandaag is het bijzonder: voor het laatst spreek ik jullie hier toe als Wapenoudste Artillerie. In januari, tijdens de jaardag, draag ik het stokje officieel over aan Bgen Marc van Ockenburg. Zoals velen van jullie weten, ben ik inmiddels Deputy Commanding General van het 1 (German/Netherlands) Corps. Dat betekent veel reizen, NAVO-hoofdkwartieren, internationale oefeningen. Daardoor kan ik minder vaak in Den Haag en Utrecht zijn juist daar waar de netwerken zijn die een wapenoudste moet onderhouden. Daarom draag ik het stokje over.
De artillerie de koningin van het gevechtsveld
Ons wapen, de Artillerie, functioneert overal binnen de krijgsmacht. En blijft beslissend in vuurkracht, in timing, in moreel overwicht. Zoals Napoleon Bonaparte zei: “God fights on the side with the best artillery.” Dat geldt vandaag nog steeds. We moeten opnieuw de kennis opbouwen en oefenen om in grote verbanden effectief te kunnen vechten.
Ontwikkeling en modernisering
Recente conflicten bewijzen het: artillerie is en blijft doorslaggevend. Daarom investeren we in:
Nieuwe vuurmonden sneller, preciezer.
Betere logistiek en onderhoud fundament voor slagkracht.
Integratie van sensoren en schutters “sensor-to-shooter” in seconden in plaats van minuten.
PULS-raket nieuwe capaciteit in de diepte.
Multi Mission Radar beter zien is beter schieten.
Nieuwe munitiesoorten preciezer, verder, effectiever.
Zoals J. F. C. Fuller zei: “Artillery conquers and infantry occupies.” Wij moeten blijven zorgen dat die eerste slag onze slag is.
Ons DNA vakmanschap, improvisatie en leervermogen
Ons DNA is niet alleen technologie; het is vakmanschap. Het is de artillerist die ’s nachts een oplossing vindt als de voorraad kappen anders is die een defecte leiding improviseert zodat het stuk weer kan vuren en die onderhoud met trots en precisie uitvoert zodat systemen betrouwbaar blijven.
Het is leiderschap op alle niveaus NCO’s die jong personeel vormen, officieren die beslissingen nemen onder druk, teams die leren en verbeteren.
Het is zuinigheid én creativiteit: leren opereren met beperkte middelen, en juist daardoor slimmer inzetten wat we hebben. Die praktijk van schaarste gaf ons inventiviteit, redundantie en een cultuur waarin onderhoud net zo belangrijk is als vuur. Dat DNA die hands-on mentaliteit en dat continue leervermogen houdt onze moderne capaciteiten operationeel én effectief. Zoals Joseph Stalin stelde: “Artillery is the god of war.” Maar zonder vakmanschap en discipline blijft zelfs de beste munitie slechts papier.
Oproep en toekomstvisie
Ik blijf artillerist in hart en nieren en zal jullie werk blijven volgen. Maar nu roep ik jullie op om:
– Te blijven investeren in mensen, training en onderhoud. – Technologische vernieuwing te omarmen PULS, drones, Multi Mission Radar, sensor-to-shooter maar de basis te koesteren.
– De band tussen generaties artilleristen vast te houden en de kennis op te bouwen om in grote verbanden te vechten. En vooral: leer van de manier waarop Israël werkt. Decision making at the speed of light betekent beslissen en vuren bijna in real-time precisie, tempo en slagkracht enorm vergroten. Dat is de richting voor een toekomstbestendige artillerie. Zo blijft de Koningin van het gevechtsveld geen historische titel maar een levende werkelijkheid modern en relevant in elk conflict. Dank voor jullie inzet jullie kameraadschap en jullie vakmanschap.
