Fridolin Theodorus (Frits) Dürst Britt
Luitenant-kolonel der Artillerie b.d.
Heerde 26 december 1949 – Heerde 12 juni 2026
Ridder in de orde van Oranje Nassau 5 april 2012
Artillerie legpenning 3 januari 1999; inscriptie: ‘dienstbaar en volhardend’
Erelid Nederlands Artillerie Museum 2021
VOA-legpenning, postuum uitgereikt op 12 juni 2026; inscriptie: ‘Artillerist met hart en ziel’
Op 18 juni namen we afscheid van Frits Dürst Britt tijdens een indrukwekkende plechtigheid waarbij duidelijk werd hoeveel aanzien Frist genoot in de artilleriegemeenschap. Want Frits was een artillerist in hart en nieren die door zijn gedrevenheid betrokken was bij alles wat met artillerie te maken had, zeker als het ging om zaken als traditie en de geschiedenis van het Wapen.
Na de KMA werd Frits in 1974 geplaatst in ’t Harde bij 19 Afdva en had daarna een loopbaan die zich zowel binnen als buiten de artillerie afspeelde. Gedurende die loopbaan werd Frits in 1999 ook uitgezonden naar Kosovo, waar hij werd ingedeeld bij een Duitse brigade als Hoofd operaties civiel-militaire samenwerking. Je zou zeggen het gebruikelijke patroon, maar Frits deed buiten de functies die hij vervulde er van alles bij wat te maken had met de artillerie, de geschiedenis van de 1e Divisie 7 december of Indiëveteranen. Zonder een uitputtend overzicht te willen geven van al zijn activiteiten, wil ik er een aantal noemen die hem bijzonder kenmerken.
Natuurlijk was hij actief lid van onze vereniging, waar zijn inbreng op het gebied van traditiehandhaving en geschiedenis van het Wapen hooglijk werd gewaardeerd. Als voorzitter van het Reünieorkest der artillerie was hij ook lid van de Wapentraditieraad artillerie. In die raad bracht hij onder andere de discussie op gang over standaardopschriften in relatie tot de rol van de artillerie in de Indië-periode. Hij toonde daar te beschikken over een zekere mate van eigenzinnigheid in de positieve zin van het woord: hij verdedigde zijn standpunten met verve, ook tegen de verdrukking in, om recht te doen aan de geschiedenis van het Wapen. Ook bracht hij het overleg veelvuldig op aanvullingen van de namen van gesneuvelde artillerieofficieren op de gebrandschilderde ramen in de officierscantine van het artillerie schietkamp. Hij deed daartoe nauwgezet onderzoek opdat niemand vergeten zou worden in het overzicht.
Veteranen waren erg belangrijk voor hem, getuige ook zijn voorzitterschap van de Vereniging Oud-Militairen Indië- en Nieuw-Guinea-gangers (VOMI), afdeling Veluwe. Het was vanzelfsprekend dat Frits jaarlijks een krans legde bij het monument van 1e Div 7 december, waarvan zijn vader commandant was geweest.
Zijn grote passie was natuurlijk het Reünie Orkest Artillerie. In 2001 was hij mede-initiatiefnemer om een reünie te organiseren voor dienstplichtigen van het artillerietrompetterkorps om zo ook het jubileum van 325 jaar artillerie te kunnen ondersteunen. Zo ontstond het reünieorkest. Er werden in de loop der jaren vele concerten gegeven, in binnen- en buitenland, waarbij Frits nauw betrokken was en waarvoor hij alles regelde. Frits wist door zijn humor en bevlogenheid van het reünieorkest een groot succes te maken en de leden ervan te motiveren.
Ten slotte mag niet onvermeld blijven dat Frits secretaris was van het Nederlands Artillerie Museum. Hij heeft die functie daar tientallen jaren vervuld, tot in 2021 toen zijn ziekte hem dat onmogelijk maakte. Frits was een zeer actieve en bedreven secretaris die meerdere dagen per week aanwezig was en zich dan ook bezighield met al die andere zaken waarvoor hij zich inzette.
Een zo beperkt overzicht van alle functies, werkzaamheden en activiteiten van Frits doet deze artilleristische duizendpoot geen recht. Maar iedereen die hem heeft gekend, heeft zijn of haar eigen herinneringen aan hem. Frits zal in mijn herinnering vooral voortleven als de mens die hij was, als vriend en kameraad, altijd actief, loyaal, nauwgezet en betrouwbaar, met een groot gevoel voor humor, met zijn liefde voor marsmuziek, als bron van informatie en historisch geweten.
Bgen bd Bart Rosengarten
