Nieuws

BIJEENKOMST 4 december 2018

Omdat de moeilijke dichterlijke Engelse tekst toch nog voor één lid enigszins moeilijk was, presenteerden de lokale artiesten zowel de Engelse als de Nederlandse tekst voor. Deze orale voordracht werd ook nog visueel ondersteund zodat over dit culturele hoogstandje geen enkel misverstand kon ontstaan.

Beschreven met mooie teksten viel tenslotte ook in dit verhaal Barbara ten prooi aan haar wrede vader die, zoals dat al eeuwen hoort, vervolgens door Gods onmiddellijke straf, door de bliksem getroffen, ter aarde neerzeeg. Eind goed al goed!

Nadat bij de borrel was nagepraat over de, wel zeer bijzondere, inleiding van de Barbaraviering, werd alras van cultuur naar culinair gevlogen waar dra reeds het woord van Piet klonk. Dit jaar voor het eerst niet alleen als vóórzanger maar ook als vóórzitter! Gezien zijn Bourgondisch karakter en om zich als procantor, om belangenverstrengeling te vermijden,  geheel te kunnen wijden aan de vertolking van het Artillerielied droeg hij de leiding van het diner meteen over aan, de op dit gebied zeer ervaren, Gijs.

Nadat Bart een toast op zijne majesteit de Koning had uitgebracht werd uit volle borst het eerste couplet gezongen. Wij zagen onze inzet beloond met een compliment van de procantor en een voorgerecht met de naam “Carpaccio dreun op de heide”!

Terugdenkend aan Chestertons gedicht waarin hij de bittere strijd beschrijft die de Bretonse en Normandische artilleristen moesten voeren tegen de lange grijze linies van de tegenstanders die de vlakten bij Parijs overstroomden, memoreerde Piet dat ook ons Artillerielied oorspronkelijk in het Frans is geschreven door Lieutenant de Villeneuve, er aan toevoegend dat dit niets met de Rijders te maken heeft. Wellicht om commentaar te voorkomen, zette hij meteen het tweede couplet in. Dit zongen we niet alleen tot volle tevredenheid van de procantor, maar ook Willem,met meer dan een halve eeuw Artillerie-ervaring, beloonde ons spontaan met het cijfer 8!

Alvorens het 3e, meest operationele, couplet in te zetten, maande Piet ons dit met meer snelheid te zingen om recht te doen aan het “manmoedig pal staan” en het “nog juichen in zijn val”.

Hierna neemt Gijs het woord om onze ongerustheid over de afwezigheid van de penningmeester, Paul Lemmens, weg te nemen. Paul verblijft voor een korte vakantie in Zuid-Afrika en heeft, tot onze opluchting, in plaats van de clubkas,  zijn echtgenote meegenomen. Gijs heeft hem, via de digitale snelweg, namens de Afdeling gefeliciteerd met de feestdag van Sinte Barbara. Nog tijdens het diner antwoordt Paul: Together with my wife I’am looking for the Big Five (olifant, buffel, neushoorn, leeuw en luipaard).

Voor dat het nagerecht werd opgediend zongen we het couplet waarin iedere artillerist, ongeacht zijn leeftijd, zich herkent en dat was dan ook te merken aan het volume en de tomeloze inzet! Na weer op adem te zijn gekomen stelde Eyo de Freudiaanse vraag of “Heeft” niet “Neemt” moet zijn. De procantor liet doorschemeren dat hij wellicht voor deze “correctie” in is maar dat in vroeger tijden het zelfs verboden is geweest dit couplet in de kuise vorm te zingen omdat dit als scabreus werd beschouwd.

 

Na het “Dessert Appelini d’Artillerie” waren we aan het hoogtepunt van de avond gekomen.  Onze oudste Kanonnier, Jan, had nog niets verleerd en voerde ons aan als was hij weer commandant van de 19e Afdeling. Na een korte toespraak  gaf hij het traditionele commando: “Opstijgen”.  Nu waren wij getuigen van een uniek gebeuren: Jan, zes dagen voor zijn 95e verjaardag, gaf niet alleen het bevel, maar ook het goede voorbeeld en zong opgestegen, uit volle borst, als commandant aan het hoofd van zijn afdeling, het 5e couplet: Voor land en Koning beide, tot roem van ’t Regiment.

(NB: In verband met de AVG zijn alleen de voornamen vermeld.)


Terug
19-12-2018 Categorie: Oldebroek