Nieuws

Barbara viering Gelderland

Barbaraviering Gelderland op vrijdag 4 december 2015

Na het feest van onze (ge)schutspatrones meerdere malen in Hummelo te hebben gevierd viel de keus evenals vorig jaar op restaurant Buitenzorg in Ede. Voor een luchtdoelartillerist als schrijver dezes en woonachtig in Ede is er geen betere locatie denkbaar. Zaten we vorig jaar nog ondergronds in de wijnkelder, dit jaar viel de keus op zaal Bolderik, waar we vanaf vijf uur 's middags welkom waren voor het aperitief of borrel zo u wilt.

Zestien man hadden positief gereageerd op de de door Jaap Dekker verstuurde uitnodiging, waar uiteindelijk veertien man op 4 december gevolg aan konden geven. Een hoopgevende score voor de toekomst.

inspectie van het geschut

Het was leuk elkaar weer te ontmoeten, herinneringen op te halen en een enkel nieuw gezicht te ontwaren in dit gezelschap. Hopelijk zien we hen in de toekomt vaker.

Tegen zessen verzocht voorzitter Jos Hekking ons plaats te nemen aan de prachtig gedekte en versierde tafel. Na zijn welkomstwoord verzocht hij ons op te staan om een dronk uit te brengen op onze koning en omdat we nu toch al stonden werd procantor Hans Schumacher verzocht ons aansluitend het eerste couplet van het Artillerielied te laten zingen. Zo'n verzoek is bij Hans niet aan dovemansoren gericht en hij was zowaar in staat ons uit volle borst en zonder al te valse noten te laten zingen.

Vervolgens genoten we van het voorgerecht, een proeverij van diverse verfijnde koude vis-, vlees- en wildgerechtjes. Twee coupletten van ons artillerielied en het voortreffelijke hoofdgerecht verder was het tijd om aandacht te besteden aan de reden van dit samenzijn: de geschiedenis van Sinte Barbara. Hans Sonneveld had zich bereid verklaard deze taak op zich te nemen. Hier sprak dan ook een oud-krijgsman met uitgebreide commando- en stafervaring, gelet op zijn gedegen voorbereiding, het gebruik van audiovisuele hulpmiddelen en niet te vergeten het zo vertrouwde jargon. Zonder de geschiedenis van onze heilige maagd en haar brute vader tekort te doen richtte hij onze blik op onnavolgbare wijze via het heden op de toekomst. Hij voorzag dankzij een reïncarnatie van Sinte Barbara een betere toekomst voor ons wapen.

Na het genieten van het nagerecht was het dan zover: het opstijgen stond op het programma . De oudste artillerist, Peter Siebelink (inderdaad familie van) werd uitgenodigd hiervoor het vereiste commando te geven. Hoewel Peter zijn uiterste best deed zijn gezag te doen gelden was het opstijgen voor verbetering vatbaar. Hier kwam nog bij dat de mogelijkheid geboden werd zowel op de gebruikelijke wijze als ook op ponyhoogte op te stijgen. Uiteindelijk brachten wij op magistrale wijze het laatste couplet van ons Artillerielied ten gehore.

Met een vermanende blik onzerzijds lukte het ons de slappe lach van het bedienend personeel van Buitenzorg tijdens het opstijgen in de kiem te smoren.

Na de koffie met friandises was het tijd om afscheid te nemen en keken allen terug op een meer dan geslaagd Barbaradiner.

 

tekst: Jos Penning


Terug
08-12-2015 Categorie: Gelderland