Nieuws

Juni Bijeenkomst Oldebroek

02juli

 Juni is voor de afdeling Oldebroek de maand voor een kleine excursie. Dit keer togen onze leden, versterkt door een aantal dames naar de palingrokerij van de familie van Triest te Elburg. Waarschijnlijk omdat vis en water iets met elkaar van doen hebben, lag ook de rokerij aan de haven van Elburg.

We werden ontvangen door de 5e generatie palingrokende Van Triest die wist te vertellen dat zijn over-over grootvader uit Triëst kwam, vandaar de naam. Die opa was in Elburg blijven hangen vanwege de liefde. Hoe kan het anders!

Voordat de paling kan worden gerookt, moet hij eerst worden gevangen! Dat gebeurt op drie manieren: met een fuik waarvan de ruimte steeds smaller wordt, met een lange lijn waaraan haken zijn bevestigd of met een langwerpig kistje waar de palingen in kruipen.

Omdat nog niet iedereen wist hoe een paling eruit ziet, schepte de spreker een schepnet vol uit zijn voorraadbak. Polsdikke palingen gleden in een bak en deden reeds de smaakpapillen opzwellen, maar ze leefden nog steeds.

Daarna kwamen de dode palingen aan bod. Het doden en slachten zelf werd het gezelschap bespaard. Immers we willen wel vis eten als anderen ze maar doodmaken!

De schoongemaakte palingen werden handig aan een grote stalen spies geregen en gehangen in een rek dat daarna de rokerij wordt ingereden. Ze mogen niet dicht tegen elkaar hangen want dan worden ze niet echt doorrookt. Derhalve is afstand bewaren geboden.

Intussen mochten we ook vragen stellen. Spreker kon zelfs de slimste onder ons in het Zweeds antwoorden. Palingtaal is blijkbaar iets universeels.

Omdat de IJsselmeerpaling nog niet helemaal aan de eisen voldoet, betrekt Van Triest veel paling vanuit Ierland.

Het blijkt ook dat de paling op de terugweg van de Saragossazee last heeft van het gebonk in de kanaaltunnel en daarom een tocht links om Groot Brittannië maakt alvorens de hindernis van de afsluitdijk te nemen.

Hoewel tegenwoordig het roken van de paling ook kan worden aangestuurd met de computer doet Van Triest dit nog handmatig, met gevoel en passie. Om die passie voeding te geven kan hij tijdens het roken het vuur bestuderen door een gat in de vorm van een hart! Om de palingsmaak, na het roken te behouden, gebruikt Van Triest vurenhout.

Na dit smakelijke verhaal konden we, op weg naar ons restaurant aan de haven, in de Van Triestwinkel nog vis kopen. Zo kon menigeen thuis nog nagenieten.

De evaluatie vond plaats tijdens een drankje en het diner in restaurant 't Boothuis.

Iedereen vond dat Nico Verweij het goed had geregeld.

Gijs de Jong


Terug
02-07-2015 Categorie: Oldebroek