Nieuws

“Barbara’s borsten nader beschouwd”, viering Den Haag 3 december 2015

          
“Wie zijn kinderen graag wil beschermen tegen verkeerde invloeden, neme geen voorbeeld aan de bezorgde Dioscorus. Hij sloot zijn dochter Barbara op in een toren. En zelfs dat hielp niet.” (Uit; “Honderd en een heiligen” Van; Jaap Zijlstra en Cees Timmer)


Onder het toeziend oog van manager/chef hofmeester Martin Leonard treden 42 aanzitters de weer stijlvol zwart-rood gedekte grote benedenzaal van de Frederikkazerne binnen voor de 55ste viering van de Haags-Rotterdamse Sinte Barbaraviering. De verkende stellingen worden door de rijers rechtsvoor en door de jonge “honden” uit het bedrijfsleven op links betrokken. Alweer 10 jaar geleden dat met 71 aanzitters het eerste officiële diner met de beide afdelingen plaats vond. Na in 2003 het experiment met z’n 83-tigen dat, zoals Willem Loos toen zei (..) “als het ze is bevallen kan worden voortgezet”.

Pieter van Hoorn, Robbert Claasen en Cees van de Zande op “links”


De juiste stemming en toonhoogte is als vanouds al opgebouwd tijdens het aperitief in de kleine benedenbar als, na de opening door de voorzitter en tafelpresident Kees van Harmelen, het 1ste couplet van ons Artillerielied uit volle borst ten gehore wordt gebracht.


Na z’n uitnodiging een toost uit te brengen op Zijne Majesteit en zijn huis staan we stil bij de ons na vorig jaar ontvallen kameraden. Wij gedenken en hij noemt bij naam Arian  Boes, Kap (R) 88 jaar, Hans J. de Bruine, Bgen TS 85 jaar, Willem van der Linden, Elnt (R) 84 jaar, Jan W. van Neden, Kol Msp 83 jaar, Piet Slavenburg, Lkol (R) 98 jaar en Piet J. Staleman, Elnt (R) 88 jaar.


Tussen de “Heldere bouillon” en de Zalmcarpaccio met rucola en zongedroogde tomaatjes” verhaalt de tafelpresident over de CvV, onder leiding van Toni Viskil, over de 7 afmelders, waaronder onze erevoorzitter Wim Loos die we allen schriftelijk via de menukaart laten “na-eten” en de 2 zieken die zich vanavond laten excuseren. Hij uit zijn grote waardering voor de wereldwijde inzet van onze krijgsmacht en de artillerie in het bijzonder, het 4de couplet.

Aan tafel Ton Stenger, Tino de Rijk en Frans Cayaux

Voordat we het diner voortzetten met een “Tournedos met Calvados-saus en” geeft Kees een heldere analyse van de Barbara die de menukaart siert. (..) “een bevallig maar pront figuur met een ons opvallend tonende dij van het lange linkerbeen dat met haar voet op een opengeslagen bijbel staat, maar waarom en wat is de betekenis daarvan? ”. Het is nu aan Joop Jacobs (JJ) ons helderheid te verschaffen als prediker van zijn Barbara vertelling.


Joop, (..) “waar moet ik nu staan”


Dat prediker klopt. Hij heeft anders dan de soms tegen het ludieke aan schurkende vertelling (.. en dát is dan ook precies de reden waarom Barbara in 1969 door de Katholieke kerk van diens Heiligenkalender is afgehaald, maar waar wij artilleristen gelukkig nooit tegen hebben geprotesteerd. JJ) zijn uitleg van de Barbara-legende in een wetenschappelijke verhandeling gevat. We gaan er voor zitten en door de niet werkende microfoon (verbindingen altijd al een zwak punt geweest bij Defensie weten we allen uit ervaring) muisstil om niets te misen. Joop komt terecht bij  de faculteit der Godgeleerdheid en Godsdienstwetenschap van de Rijksuniversiteit Groningen en wel bij de Universitair docente Geschiedenis van het Christendom en Genderstudies, mevrouw Dr. Mathilde van Dijk. Zij promoveerde tot doctor in de Godsdienstwetenschappen  op een proefschrift dat is getiteld: “Een rij van spiegels” , met als ondertitel: “De Heilige Barbara van Nicomedia als voorbeeld voor vrouwelijke religieuzen.”


Hieruit put Joop zijn doorwrocht verhaal over Barbara wiens sterke opkomst als heilige te danken is aan haar positie als “patrones van de zalige dood”. Joop stuit bij zijn studie op nog een artikel van mw Van Dijk dat is getiteld: “Barbara’s borsten nader beschouwd” ,afgedrukt in “Het zaad der Middeleeuwen”. Onze aandacht verscherpt, gaan recht opzitten bij zo’n titel maar zakken weer onderuit en zijn er kapot van als we van Joop horen dat zij, Barbara 15 jaar oud, op 4 Dec. 267 door Marcianus wegens aannemen van het Christendom tot marteling en dood werd veroordeeld en na martelingen, waarbij o.a. met stompe messen en haken haar borsten werden afgesneden en haar wonden met gloeiende ijzers werden bewerkt en waarbij zij bij wijze van ultieme vernedering naakt aan het volk werd tentoongesteld om tenslotte boven op de berg door haar vader eigenhandig te worden onthoofd. Door Barbara’s positie en haar nadere beschouwing krijgen de coupletten 3 en 4 van het Artillerielied meer diepgang.
Joop concludeert uiteindelijk dat het Barbaraverhaal meer een vormende dan een historische waarde heeft en wenst ons toe dat de  Heilige Barbara ook ónze reisgenoot zal willen zijn en ook over óns zal willen waken op ónze reis door het leven. Dank en het  2de couplet.


Voor het “Trio van chocolade met frambozen en slagroom” dankt tafelpresident Kees de manager/chef hofmeester Martin Leonard en zijn medewerkers voor de goede en stijlvolle verzorging van deze avond. Applaus en 3e couplet.


Manager Martin Leonard met zijn team  


Het is tot slot Ted Meines die, met zijn 94 jaar als oudste aanwezige, in zijn emotievolle en inspirerende toespraak wijst  (..) “op het verleden dat ons veel leert, (..)“ op saamhorigheid die wij klank en kleur moeten geven”,  (..) “op stil te staan bij hen die ons ontvallen zijn” en (..) “op zijn 3 vertrouwenspijlers, a. zelfvertrouwen of zelfrespect, b. vertrouwen in uw medemens en c. Godsvertrouwen”.


Ted Meines spreekt en Kees van Harmelen luistert

 


(..) “Opstijgen” het 5e couplet.

 

Zaterdag 14 mei 2016, herdenking Dubbeldam. De hulzen brengen € 310,- op, dank.

 
Teun van der Plas.









Terug
06-01-2016 Categorie: 's-Gravenhage