We hebben de afgelopen 2 jaar in sneltreinvaart -hoewel dat soms niet zo voelt- 3 reorganisatieplannen kunnen indienen:
- Fase 1 (o.a. eerste oprichting randvoorwaarden om systemen te laten binnenstromen);
- fase 2 (o.a. het oprichten 11 Afdra en raket- en sensor capaciteit 41 Afdva);
- fase 3a (aanvullende raketbatterij en sensorpeloton).
De details hierover zijn terug te vinden in het artikel van Lkol J.P. Tiedink in de afgelopen Sinte Barbara.
Momenteel zijn we bezig met het 4e reorganisatieplan, fase 3b. Dit is de laatste fase van de implementatie van de maatregelen die voortvloeien uit de Defensienota 2022 (DN22).
Dit plan behelst een herindeling van de Vuursteunschool, het ASK en Staf VustCo. Deze transformatie houdt in dat we omklappen naar een Opleidings- en Trainingscentrum (OTC)-structuur om ons voor te bereiden op de overgang naar het Opleidings- en Trainingscommando (OTCo) per 1 januari 2027 (tegelijk met de afdelingen die naar de brigades worden overgeheveld). Daarnaast worden er in totaal 84 reservisten, verdeeld over de beide afdelingen, ingebed.
Ik licht kort toe welke veranderingen we gaan zien. Let op: dit zijn de meest ‘in het oog springende’ veranderingen, dus niet het totaaloverzicht:
Vuursteunschool
Er komen 3 kleinere (gespecialiseerde) scholen met hun eigen opleidingsrichting en specialisaties:
De School Doelopsporing (SDO): De SDO is verantwoordelijk voor het opleiden van o.a. Forward Observers, bedienaars van diverse sensoren zoals de radars, en vuursteuncoördinatie personeel. Daarnaast leveren zij trainings-ondersteuning en leveren ze bijdrages aan kennisproductie vanuit het vakgebied. De School Doelbestrijding (SDB) De SDB is verantwoordelijk voor het opleiden van o.a. bedienaars PzH, PULS, maar ook het opleiden van vuurregelaars en vuurleiders. Daarnaast leveren zij trainingsondersteuning en leveren ze bijdrages aan kennisproductie vanuit het vakgebied. De School Initiële en Verdere Vorming Artillerie (SIVVA) De SIVVA is verantwoordelijk voor de initiële en voortgezette vaktechnische opleidingen binnen de vuursteun. Denk hierbij aan het opleiden van leerlingen van de KMA, KMS en opleidingen i.h.k.v. verdere vorming binnen de artillerie. Daarnaast leveren zij trainingsondersteuning en leveren ze bijdrages aan kennisproductie vanuit het vakgebied.
Staf VustCo
Staf VustCo krijgt uiteindelijk een andere taakstelling als Staf Opleidings- en Trainingscentrum Artillerie (OTC Art) binnen het OTCo. Hiervoor moeten we aansluiten op de bedrijfsvoering van het OTCo, en gaat een aantal taken verdwijnen (bijvoorbeeld planning voor de Afdeling Artillerie). Daarnaast komen er taken bij i.r.t. bijvoorbeeld nieuwe wapensystemen, en pakt het OTC Art de trainingsondersteuning van het niveau 5 van de Afdelingen op.
Staf OTC Art wordt daarnaast ook uitgebreid met functionaliteiten vanuit de (voormalige) Vuursteunschool.
Artillerie Schietkamp (ASK)
Binnen de organisatie bij het Artillerie Schietkamp heeft er een herwaardering plaatsgevonden door een uitbreiding van het takenpakket van onze brandweer, en gaat de logistieke groep op een logische plek binnen het OTC Art komen (bij de logistieke eenheid).
De beide afdelingen
Onze afdeling worden uitgebreid met (elk) 42 reservisten. Deze reservisten zijn ingedeeld over de verschillende batterijen en het sensorpeloton. Het zwaartepunt ligt bij de raketbatterij vanwege de relatief kortere opleidingsduur op dat wapensysteem.
Evaluatiepunten
Vanuit de evaluatiepunten is er 1 in het oog springende verandering voor onze ‘logistici’: de bevobeheersgroepen worden ingedeeld onder de secties 4 van de Afdelingen. Voorheen waren ze direct ondercommandant van C-HKBt (4-/D-Batterij). Dit is straks dus niet meer het geval. Hiermee reorganiseren we deze capaciteit in lijn met de rest van de landmacht.
Papieren werkelijkheid versus realiteit
Het feit dat deze papieren werkelijkheid snel gaat betekent niet dat het op de werkvloer allemaal ‘koek en ei’ is. Materiaal, verbindingen, infrastructuur, instroom van hoofdwapensystemen maar ook bergingsvoertuigen, commandovoeringvoertuigen etc., loopt nog niet van een leien dakje. Na het oprichten van de eenheden begint de echte uitdaging: het realiseren van nieuwe voertuigen, personele vulling, en dat alles met de juiste randvoorwaarden.
Verder rijst natuurlijk de vraag, zijn we nu klaar? Het antwoord is wat mij betreft: ‘nog lang niet’. Vuursteun-eenheden moeten blijven vernieuwen en vergroten, zodat we ook weer op de hogere niveaus steun kunnen leveren. Hiervoor verwijs ik u naar de discussiestukken van de afgelopen 2 Sinte Barbara’s en naar de column die Kolonel ten Horn schrijft in deze Barbara.
Mocht u, of uw VOA Afdeling, het interessant vinden om meer te weten over de transitie van de vuursteun: schroom niet om mij te bellen of mailen (zie colofon).
