Zoals wij artilleristen weten en begrijpen is artillerie ofwel vuursteun een “systeem van systemen”. Cruciaal voor effectieve vuurafgifte is een goed werkend vuursteunsysteem op elk tactisch formatieniveau zoals dat van de divisie of van de brigade, waarbij het vuursteunsysteem van ieder afzonderlijk formatieniveau ook deel uitmaakt van het bovenliggende of onderliggende niveau. Juist hierdoor is het vuursteunsysteem als een gelaagd systeem te definiëren.
Daarom zal gedurende de planningsfase bij het ontwikkelen van het Concept of Fire Support, de vuursteunplanner altijd 3 tactische niveaus meenemen in zijn of haar overweging. 1: Wat is de rol van de vuursteun voor het eigen niveau, welke effecten moeten worden bereikt? 2: Hoe, wanneer en met welke middelen moet het onderliggend niveau gesteund worden? 3: En wat is het Concept of Fire Support van het bovenliggende niveau? En wat betekent dit voor het eigen niveau?
In het vigerende NATO Force Model zullen in een mogelijk grootschalig conflict Nederlandse brigades ingezet worden in Duits divisieverband. Naast de bestaande standaard NATO-afspraken over doctrine, inzet en procedures is het van groot belang dat we, Nederland en Duitsland, het Duitse divisie vuursteunsysteem afstemmen op het Nederlandse brigade vuursteunsysteem en vice versa. Verschillen in onder andere C4I-, en vuurleidingssystemen maken dit noodzakelijk. Maar ook de eigen nationale interpretatie en vertaling van NATO afspraken in nationale voorschriften en de inrichting van het operationeel raamwerk van de formatie, kunnen vertragend dan wel verwarrend werken in het koppelvlak tussen de formaties. Begrip van het wederzijds optreden en het streven naar een maximale interoperabiliteit is vereist voor een optimaal functionerend gelaagd Duits-Nederlands vuursteunsysteem.
En precies dit was de aanleiding voor het thema van de Vechten met Vuur-bijeenkomst op 26 juni jongstleden. De insteek was om de eigen brigades en afdelingen artillerie hun visie op het vuursteunsysteem te laten geven en dit af te zetten tegenover de zienswijze van de Duitse divisies. Vanwege deze insteek was daarom gekozen om alleen de vuursteun sleutelfunctionarissen van de divisie en de brigades en afdelingen voor deze bijeenkomst uit te nodigen, zodat specifiek kon worden ingezoomd op de werking van het vuursteunsysteem en niet te blijven hangen op een beschrijvend dan wel algemeen niveau. Vanzelfsprekend waren daarbij de vuursteun SME’s van het VustCo, het LWC, het LTC en de Duitse Artillerie Schule Idar-Oberstein uitgenodigd. Dit keer was ervaring op formatieniveau zeer gewenst (dit als mijn verklaring waarom niet eenieder was uitgenodigd).
De bijeenkomst vond zoals standaard plaats in de brandweer remise op het ASK/LbO en werd geopend door Commandant VustCo, Kol Rob ten Horn, die vervolgens het woord overgaf aan de Lkol Marnix Felius (infanterie) die als de gastspreker van de dag een zeer boeiende en verfrissende presentatie gaf over “Manoeuvre in Modern warfare”. Zijn verhaal liep van de principes van oorlogvoering, via WOII en Korea, tot aan de lessons learned uit de Ukraine-War en omvatte ook zijn blik op de inzet van artillerie, die hij toch weer wat meer naar het nabijgevecht trok en wat minder in het diepe gevecht plaatste. Maar hij gaf een presentatie die naar mijn mening de doelgroep weer aan het denken zette, ook vanuit andere invalshoeken. En dat is belangrijk. Met 1-liners als “always dig”, “shock of death” en ”thinking & doing”, hield Lkol Marnix Felius de aandacht vast.
Hierna nam Kol Rob ten Horn het woord weer en bereidde, naast het verstrekken van de nodige vuursteun-toekomst informatie, de zaal voor op de presentaties en discussies over het vuursteun koppelvlak “divisie-brigade”. Daar moest de focus liggen en welke key-issues spelen daar. TTP’s waar we het eens over zijn, zijn natuurlijk prima, maar juist daar waar we DEU-NLD verschillen of er een vorm van frictie is, zullen oplossingen bedacht en uitgevoerd moeten worden.
Nog voor de lunch presenteerde de Kap Mikey de Meijer de stand van zaken en ontwikkelingen van de vuursteun binnen de 11de luchtmobiele brigade. Alhoewel dit enigszins buiten de scoop viel van het gelaagde vuursteunsysteem brigade-divisie, was het toch zeer belangrijk en aanvullend te weten wat de vuursteuncapaciteiten van de 11de brigade zijn en hoe deze bij een mogelijke optreden van de brigade kunnen worden ingezet, intern maar ook versterkt door het hogere niveau. Dit kan dan door lange dracht artillerie maar ook door luchtsteun.
Na de lunch nam de Maj Thomas van Santen de Hoog, als discussieleider, het podium om het middagprogramma met de presentaties van de DEU 10 PzDiv en van de NLD 13 LtBrig en NLD 43 Mechbrigade gecombineerd met de beide afdelingen 11 Afdra en 41 Afdva, uit de doeken te doen.
Dit middagprogramma was het beoogde zwaartepunt van de bijeenkomst. Hoe kijkt de divisie naar de inzet van vuursteun en past dit op het beeld dat de brigade heeft? En natuurlijk ook andersom. Het was zeker niet de bedoeling dat aan het einde van dit programma “witte rook” zou zijn op alle vuursteun key-issues die naar voren zouden komen in de presentatie dan wel gedurende de discussie, maar wel dat deze key-issues zoveel als mogelijk gesignaleerd zouden worden en vastgelegd, zodat na een functionele evaluatie met de NLD en DEU stakeholders naar oplossingen gezocht en gewerkt kan worden die zo mogelijk gebruikt en verwerkt kunnen worden in operationele vuursteun SOP en SOI voor de divisie en de brigade.
Lkol Christian Wagner van de JFSCG van 10 PzDiv trapte de presentatie-reeks af en belichtte vooral de “Division Deep Operation” waarbij verschillende aspecten aan bod kwamen, zoals het operationeel raamwerk met ruimte en tijdfactoren, battle space managament, vuursteun coördinatie maatregelen, targeting, gebruik van PULS en RADAR en airspace coordination. Ook werd ingegaan op ASCA en interoperabiliteit in munitie, brandstof en reservedelen. Heel oprecht werd aangegeven dat de divisie deels nog zoekende is in het werkgebied vuursteun in het grootschalig conflict en dat er zeker nog verbeterpunten zijn. Dit gaf des te meer het belang aan van het thema van de bijeenkomst!
Voor het vuursteunsysteem van de 13de lichte brigade en 41 Afdva nam Maj Thijs Merz, de brigvso, het woord. Naast een uiteenzetting van de vuursteun binnen de 13de brigade, werd ook verslag gedaan van de gehouden “Warfighter” oefeningen, speciaal gericht op het trainen van formatie verbanden in een grootschalig conflict.
Ook werd ingegaan op de tijdruimte factoren van het brigade besluitvormingsproces en de totstandkoming van het brigade artillerie vuurplan, waarin de factor tijd, dus snel, een hoofdrol speelt.
Als laatste, voor de plenaire discussie, kwam het verhaal van 43 Mechbrig en 11 Afdra aan bod. Zowel de afdc, Lkol JP Tiedink, en de brigvso, Maj Thomas Koopman namen het woord. Zij behandelen het brigade CP-concept en de communicatie met de divisie, Intel en doelopsporing, de ontplooiing met specifiek het AMA-management en vuren in het diepe gevecht afgezet tegen het nabijgevecht.
De discussie!
Naar aanleiding van de inhoud van de presentaties was het belangrijk om een eerste en betere indruk te krijgen van overeenkomsten en verschillen in zienswijzen tussen de divisie en de brigade. En deze ook vast te leggen. Om dit te bewerkstelligen was er aan het einde van het middagprogramma een Q&A/discussie periode gepland. Door de discussieleider werd duidelijk aangeven dat we ons moesten richten op de key-issues naast natuurlijk de verschillende vormen van beleefdheid.
De discussie verliep professioneel en raakte veel aspecten die zeer belangrijk zijn voor de vuursteunsamenwerking tussen divisie en brigade.
Aan de orde kwamen de generieke taken, zoals counter battery fire. Hoe wordt invulling gegeven aan deze taak bij zowel divisie als brigade? Hoe is de afstemming tussen de Intel-organen en de doelopsporing sensoren, wie coördineert wat?
Battle space management in het gehele divisie vak met name gericht op AMA’s in het brigade-vak. Wie bepaalt wat? Zeker als het om AMA,s gaat voor de PULS die vuuropdrachten uitvoert voor het divisie diepe gevecht.
Het gebruik van vuursteun coördinatiemaatregelen, zoals de omstreden Coordinated Fire Line en de toepassing van Airspace Coordination Measures in verband met een maximale hoogte van een projectielbaan boven bepaalde flightlevels.
Het werken met vuursteunrelaties zoals general support of reinforcing en hoe deze duidelijk te maken in de bevelvoering en tevens uitvoerbaar in de functionele lijn.
Het samenstellen van een divisie artillerie vuurplan en het meenemen van de brigade vuursteunmiddelen hierin. En in het verlengde hiervan de noodzakelijkheid van een divisie vuurleidings-’net’.
En zo werden nog meerdere onderwerpen aangehaald en besproken, maar wel in de wetenschap dat niet alles betreffende het vuursteunsysteem aan de orde kan zijn geweest. Maar een eerste inschatting is wel dat de meest belangrijke vuursteun key-issues zijn aangetikt!
Na de discussie werden allen bedankt door C-VustCo voor hun inbreng in dit zeer essentiële thema voor de vuursteun. En na een hapje en drankje genuttigd te hebben, kon ook deze VmV-bijeenkomst als zeer geslaagd betiteld worden.
En hoe nu verder?
Het mag duidelijk zijn dat in een paar uur ‘presentatie en discussie’ gedurende een VmV-bijeenkomst niet alle besproken onderwerpen voor het gelaagde vuursteunsysteem compleet uitgeschreven en opgelost zijn. Wel heeft deze bijeenkomst veel beeldvorming veroorzaakt en zeker ook tot een positieve communicatie geleid tussen de verschillende sleutelfunctionarissen werkzaam in het vuursteunsysteem op formatieniveau.
Door zorg van het DEC JFS (VustCo) zal een verslag worden opgesteld van de inhoud van de presentaties en de geconstateerde overeenkomsten en verschillen. Dit verslag zal worden voorgelegd aan C-VustCo en de DEU Sectie Weiter Entwicklung (ACCDC) in Keulen. Vervolgens zal worden besloten hoe en wat de vervolgactiviteiten zullen zijn. In ieder geval zullen deze activiteiten zich richten op het ondersteunen van zowel het divisie- als brigadeniveau in het optimaliseren van het gelaagde vuursteunsysteem.
Vechten met Vuur
Artillerie-inzet in het grote gevecht verder samen versterken
Eind juni vond op het Artillerie Schietkamp (ASK) op de Legerplaats bij Oldebroek een Artilleristen bijeenkomst plaats in het kader van het project Vechten met Vuur. Doel van de dag was het delen van kennis en inzichten over het gelaagde vuursteunsysteem binnen de context waarin een Nederlandse brigade opereert onder bevel van een Duitse divisie, met het oog op de voorbereiding en uitvoering van Hoofdtaak 1 (Warfighting).
Dankzij heldere en inhoudelijk sterke presentaties van zowel Nederlandse als Duitse zijde, en mede door de open sfeer tijdens de vragenrondes en discussies, kan de bijeenkomst als bijzonder vruchtbaar worden beschouwd. De eerste informatie uitwisseling was hiermee een feit.
Op basis van de gedeelde inzichten en de besproken knelpunten en kansen zullen vervolgstappen worden gezet, met als doel de effectiviteit van artillerie-inzet in het grote gevecht verder samen te versterken. En dat gaat volgens de waargenomen wederzijdse energie lukken!
